Fotka NR 2

Fotka NR 1

A taka świętość cię otacza - Kazimierz Przerwa - Tetmajer

A taka świętość cię otacza,
i taki nimb twej kobiecości,
że gdy się blisko widzi ciebie,
serce niepomne jest miłości.

I tylko patrzy się na ciebie,
jak na cud jakiś, na zjawisko,
i człowiek dziwi się sam w sobie,
że jest cud - i że jest tak blisko...

Co złość zniweczy - Adam Asnyk

Co złość zniweczy, co występek zburzy,
To miłość z gruzów na powrót postawi,
Upadłą ludzkość z krwi i łez kałuży,
Gdzie ją spychają występni i krwawi,

Czyn poświęcenia podniesie i zbawi,
Myśl, która dobru powszechnemu służy,
Wiedzie za sobą duchów zastęp duży,
Jak łańcuch w niebo lecących żurawi.

Cichych poświęceń nieustanna praca
I serc szlachetnych dobroć promienista
Grzesznej spuścizny przekleństwo odwraca

I coraz głębiej przenikając, czysta
Powszechny skarbiec duchowy wzbogaca,
z którego każdy czerpie i korzysta.

Co się dzieje

Cóż za pytanie  padło w tytule tego wpisu?
Wielu je sobie zadaje. W szczególności, gdy nie wie, co ma robić. Tracą bliskich. Najgorzej chyba jest, gdy nic na daną rzecz nie wskazywało. Ktoś pełny życia odchodzi od nas. Sam się czasami nad tym zastanawiam. 
Wiele rzeczy może nas dziwić. 
Pozdrawiam wszystkich internautów.

Dowcipy - Baca - CZ1

Bacę zaproszono w karnawale na bal przebierańców. Znajomi pytają go za co się przebierze?

- A za łoscypka.

- A jak to baco, za oscypka?

- A siądę se w kąciku i będę śmierdział.

W Zakopanem na Krupówkach baca zobaczył cepra. Podchodzi do niego, chwyta się za głowę i godo:

- Aleś się chłopie postarzoł!

- A my się znamy? - pyta ceper.

- Ni!

- To skąd wiecie, że się postarzałem?

Na to góral:

- No przeca widzę!

Wraca baca z Krakowa do Zakopanego autostopem i mówi do kierowcy:

- Panocku, ale teroz to som casy. Kaj chces to wos zawiezom, zawiezom wos do hotelu, jeść dadzom, przenocujom i jeszcze dutków dadzom.

Kierowca pyta:

- Baco, wam się tak zdarzyło?

- Mnie nie, ale mojej córce to cęsto.

Piekno Czasu - Norwid

Zgasły lilie i róże omdlewające,
Odejma im dziś wiatr liście jedwabne:
Dziś nie szuka nikt Piękna… żaden poeta -
Żaden sztukmistrz – amator – żadna kobieta -
- Dziś szuka się tego, co jest powabne,
I tego – co jest uderzające!…

Powab i grzmot… dwie siły,
Skąd-kolwiek-bądź by były!…
To – dwa wdzięki Uranii, dwa jej ramiona.

Czy obejmą?… uścisną?… i czy Tobie
Łzy obetrą?… – przypomnisz w grobie -
- – - (pieśń nie skończona).

1880 Paryż